wyciągnąłem siekierę i przyjrzałem się bliżej "ranie"

Wnętrze rany wyglądało jakby było zrobione z mięsnej tkanki. Wciąż sączyła się z niego krew, ale rana zaczynała się powoli goić.

szybko wyciągnąłem telefon i zrobiłem ranie zdjęcie, póki się nie zagoiła całkowicie. później odszedłem od drzewa i rozejrzałem się dookoła. - ech. no dobrze. i co teraz? gdzie znajdę tego złego potwora?

Park był pusty. Jedyne co mgła pozwoliła ci zobaczyć, to Uschnięte drzewa, chwasty, porozrzucane śmieci, ławkę parkową i kawałek chodnika, ze słupem telefonicznym. Gdzieś za mgłą poza parkiem majaczyły cienie.

zdecydowałem dotrzeć do chodnika, i opuścić park, by go okrążyć i może znaleźć tą istotę, którą mam za zadanie zabić.

Dotarłszy do chodnika zauważyłeś dziwaczny cień, który oddala się od ciebie.

- co do...? zacząłem za nim biec.

We mgle ujrzałeś:

w pierwszej chwili zamarłem. ~czy to... ten stwór?~
zacząłem iść w jego stronę - HEJ!! ZOSTAW JĄ!! wyciągnąłem siekierę zza paska - wiedziałem niestety, że będę musiał jej użyć.

Istota nie zwracała na ciebie uwagi, natomiast dziewczynka przestała kaleczyć rękę potwora kawałkiem szkła, obróciła się do ciebie (twarz ma przerażoną i całą we łzach i smarkach) i w niemym błaganiu wyciągnęła do ciebie swoją wolną rękę. Na ręce ma kilka rozcięć od ściskania odłamka szkła.

wrzuciłem siekierę do torby i wygrzebałem z niej pistolet, załadowałem go i oddałem strzał w plecy potwora.

Wystrzał spowodował, że dziewczynka krzyknęła ze strachu, co spowodowało, że potwór się obrócił (przewracając dziecko) i oberwał w ramię. Spojrzał na ranę po kuli (z której nie wypływała krew), a potem spojrzał na ciebie (nie przestawał się uśmiechać). Dziecko po upadku podniosło się dość szybko i próbowało się wyrwać. Potwór, mimo że już nie zwracał na nią uwagi, wciąż jej nie puszczał. Gapił się na ciebie swoimi pustymi oczyma i poruszał kikutami na plecach, jakby chciał zamachać skrzydłami.

stojąc przerażony oddałem kolejny strzał, później jeszcze jeden - raz po raz obserwując dziewczynkę.

Dziewczynka tym razem nie reagowała już tak gwałtownie na wystrzały. Tylko zatykała uszy. Potwór oberwał oboma pociskami w tors, ale nie wyglądał, jakby zrobiło to na nim wrażenia. Przestał ruszać kikutami, Spojrzał na dziewczynkę, a potem znów na ciebie. Wskazał ją palcem (a łapska miał jak ręce kilkudniowego trupa z prosektorium). Wciąż się uśmiechał, choć jego uśmiech wydał ci się jakiś inny.

- czego od niej chcesz?! puść ją, do kurwy nędzy! zacząłem podchodzić, z każdym krokiem oddając kolejny strzał.

Stwór nie reagował na strzały. Wciąż trzymał dziewczynkę. Kiedy zbliżyłeś się do niego na odległość metra, gwałtownie pochylił się w twoją stronę (trochę jakby rozbolał go brzuch), a jego twarz znalazła się tuż przy twojej. Tak blisko, że czułeś odór zgnilizny przy każdym wydechu potwora. A oddychał powoli i głęboko. - Uciekaj! - pisnęła dziewczynka, przestając się nagle interesować swoim własnym bezpieczeństwem.

stojąc nieruchomo, z opuszczonymi rękami wymacałem jedną z nich siekierę w torbie - co to to nie. powiedziałem cicho do dziewczynki i zamachnąłem się siekierą, celując prosto w twarz potwora.

Zanim wykonałeś uderzenie, stwór chwycił cie za szyję i zaczął dusić. Kompletnie pozbawił cie możliwości oddychania i dusisz się. Dziewczynka widząc to zaczęła płakać i ciągnąć potwora za szmatę mówiąc -Zostaw... zostaw. Pójdę z tobą gdzie chcesz, tylko go zostaw. -

Stwór zareagował na to tylko szerszym uśmiechem zwróconym w twoją stronę, jakby chciał powiedzieć "I co ty na to bohaterze?".

czując że tracę powoli przytomność, zamachnąłem się resztką sił, celując w rękę która mnie dusiła.

Siekiera wbiła się do połowy grubości ręki potwora. Odrzucił cie z dużą siłą na ścianę budynku i straciłeś przytomność. Kiedy się ocknąłeś, nie było ani potwora, ani dziewczynki. Radio szumiało bez żadnych zakłóceń.

potwornie obolały zacząłem się rozglądać. próbowałem wstać, ale ciągle byłem za słaby. sięgnąłem do torby po wodę, której wziąłem spory łyk.

Łyk wody całkowicie wyleczył cie ze wszystkich dolegliwości.

wstałem i zacząłem się rozglądać dookoła za moją siekierą, oraz za jakimkolwiek śladem potwora. w międzyczasie sprawdziłem pistolet, czy ostał mi się jakikolwiek nabój.

Po dziecku i jego porywaczu, a także siekierze nie było śladu. W magazynku nie masz już naboi.

zakląłem siarczyście ~potrzebuję jakiejkolwiek broni.~ przekopałem torbę i znalazłem tasak, który wziąłem w rzeźni. założyłem okulary mając nadzieję, że zobaczę cokolwiek więcej.