- hahah! masz to jak w banku! trzymaj kciuki, bym nie musiał drzeć się w niebogłosy! nieźle zestresowany wziąłem głęboki oddech i mocno ściskając siekierę w dłoni, drugą otwarłem drzwi ~obym nie musiał krzyczeć, obym nie musiał krzyczeć, obym...~

Wnetrze Cafe Texan tym razem wyglądało, jakby nigdy nie przeszła tędy mała trąba powietrzna. Poza tym pusto. Nawet kota nie było widać.

~dziwne. bardzo dziwne.~ ciągle stojąc w progu zrobiłem zdjęcie pomieszczeniu. nie miałem ochoty tutaj zostawać za długo. zawróciłem na pięcie.

Kiedy doszedłeś do miejsca, w którym Kimberly miała na ciebie czekać, zastałeś tylko jej kij golfowy, do którego był przyczepiony łańcuch z hakiem, jakie można znaleźć w rzeźni albo chłodni. Po Kim nie było śladu.

- KIMBERLY! zacząłem ją wołać. zrobiłem to 3 razy, po czy, zrezygnowany złapałem hak i zacząłem się mu przyglądać.

Nikt nie odpowiedział na twoje wołanie. Hak jest metalowy, trochę przerdzewiały i pokryty czymś czarno-czerwonym, co wyschło dawno temu. Trzaski z radia są nieco słabsze od jakiegoś czasu.

rzuciłem hak na ulicę i biegiem wpadłem do kawiarni. ~co, jeżeli tam wisi znowu? co się dzieje w ogóle? a jeżeli jej nigdy nie było?~ skierowałem się w stronę kuchni.

Wpadłeś do kawiarni jak burza i pobiegłeś do kuchni. Drzwi od kuchni są zamknięte.

przypomniałem sobie, że ciągle nie oddałem kluczy znalezionych tutaj. wygrzebałem je z kieszeni. byłem tak roztrzęsiony, że wypadły mi z rąk. sięgnąłem po nie i zacząłem walczyć z zamkniętymi drzwiami.

Drzwi otworzyły się z niezadowolonym skrzypnięciem i zobaczyłeś kuchnię. Większość sprzętu kuchennego była jak wcześniej, jednak pomieszczenie zdawało się być bardziej zadbane, a część naczyń była tak rozłożona, jakby kucharze przygotowali się do gotowania i nagle wyszli. Drzwi od chłodni są zamknięte. Trzaski z radia stały się nieco głośniejsze.

nie mogłem przestać się szarpać z drzwiami od chłodni. nie chciałem przestać - cały czas rozglądałem się za czymś, co pomoże mi ją otworzyć.

Obok drzwi do chłodni był elektroniczny zamek z małą klawiaturą cyferkową. Poza tym koło wiadra z mopem był łom.

podszedłem i złapałem łom. przez chwilę się zawahałem i poszedłem do elektronicznego zamka. ~żebym tylko znał hasło. jestem za słaby, by otworzyć te pieprzone drzwi łomem.~

Szyfr składał się z ośmiu cyfr. Na klawiaturce były odciski palców na cyfrach 0, 1, 3, 5, 6 i 7.

zapisałem w notesie "osiem cyfr : wykorzystać tylko 0, 1, 3, 5, 6, 7!" i postanowiłem przekopać kawiarnię w nadziei, że znajdę jakąś notatkę podpowiadającą szyfr. ~myśl Karel, myśl. gdzie może być zapisany kod.~ poleciałem w stronę baru z nadzieją, że za ladą coś będzie.

Za ladą znalazłeś Spis pracowników, listę gości z rezerwacjami i trochę żetonów do staromodnych budek telefonicznych.

złapałem spis pracowników i listę gości, które przeglądałem wracając do kuchni by i tam poszukać jakiejś wskazówki.

Spis Pracowników:
David Shepherd 334 02 846
Kimberly Eastlake 555 67 013
Jonh Grady 563 93 423
Nicole Stuart 009 12 643
Lizzy Smith 563 02 452
Andy Wolf 882 03 712

Lista Rezerwacji:
Mason 12.0314
Russell 30.12.13
Borden 07.11.13
Moon 13.12.13
Nowak 05.07.14
...

ścisnąłem z wrażenia mocniej kartki, które trzymałem, podbiegłem do zamka i wbiłem numer przydzielony Kimberly.

Kod poprawny, zamek został odblokowany. Wystarczy pociągnąć za uchwyt.

złapałem uchwyt, otwarłem chłodnię na oścież.

W chłodni nie było nic poza hakami wiszącymi na łańcuchach zawieszonych pod sufitem. I napisem na ścianie.

podszedłem bliżej napisu, by go dobrze zobaczyć.

"ABYSSUS ABYSSUM INVOCANT"

zrobiłem zdjęcie. ~abyssus.. otchłań? piekło?~ postanowiłem w końcu opuścić to miejsce, schowałem listę pracowników do torby. złapałem siekierę i skierowałem się do wyjścia.

~otchłań wzywa.. otchłań..~
nerwowo potarłem bliznę.