poprawiłem okulary, złapałem świecznik i ciągle siedząc na materacu rozejrzałem się po pomieszczeniu.

Wylądowałeś w innym pokoju, który poza ledwo trzymającymi się na zawiasach drzwiami i dziurą w suficie, wyglądał całkiem przyzwoicie. Było tu to samo co u góry.

podniosłem się i szybko obejrzałem pokój, kierując się ku korytarzowi.

Gdy zbliżyłeś się do drzwi, te odpadły z zawiasów i wylądowały na podłodze z ciężkim hukiem.

wyszedłem na korytarz i stojąc na drzwiach rozejrzałem się. po chwili ruszyłem w stronę kolejnego pokoju.

Sąsiedni pokój ma numerek 103. Drzwi zamknięte.

szarpnąłem dwa razy za klamkę, po czym podszedłem do pokoju 104 i znowu spróbowałem się do niego dostać.

Po powrocie drzwi z numerem 103 dalej nie chciały się otworzyć.

spróbowałem dostać się więc do pokoju 104.

Te drzwi również są zamknięte. Słyszysz jakieś kroki na korytarzu.

szybko ruszyłem w przeciwną stronę, próbując zlokalizować kroki.

Kroki przemieszczały się wzdłuż korytarza i skręciły do drzwi po twojej prawej, gdzie umilkły.

podszedłem do tych samych drzwi i przekręciłem klamkę.

Gdy drzwi się otworzyły, twoje radio znowu zaczęło łapać jakieś fale.

wszedłem do środka, złapałem radio i znowu zacząłem przy nim majstrować, próbując wyłapać coś więcej, jednocześnie rozglądając się po pomieszczeniu.

Nie ważne jak starałbyś się złapać lepszą częstotliwość, ciągle są zakłócenia.

zrezygnowany schowałem radio i zacząłem się rozglądać po pomieszczeniu, jednocześnie nasłuchując.

Wszedłeś do dużego pomieszczenia z basenem wypełnionym jakąś brązową breją. Przed basenem stała blond włosa dziewczynka. Radio samo coraz lepiej łapało częstotliwość.

podszedłem bliżej dziewczynki - cześć mała, szukasz czegoś? powiedziałem ostrożnie, by jej nie wystraszyć.

Dziewczynka obróciła się powoli do ciebie i popatrzyła na ciebie z miną "Znowu ty?". To była Emily. Z radia zaczęły dobiegać krzyki.

kucnąłem przy niej - co u Ciebie, mała? odpaliłem papierosa.

- Nie masz nic lepszego do roboty? - spytała w odpowiedzi. Z radia zaczęły dochodzić krzyki mnóstwa przerażonych ludzi. Część błagała o pomoc, część o litość, a część po prostu krzyczała.

- no wiesz, z chęcią zająłbym się czymś innym. trochę nie do końca z własnej woli jestem tutaj. wskazałem ręką dookoła siebie, po czym przyjrzałem się jej w zamyśleniu - Ty to mnie chyba nie lubisz, co?

- Łazisz bez celu i zadajesz głupie pytania. Nikt tutaj takich nie lubi. - odparła, po czym znowu skierowała spojrzenie na basen. Z radia ciągle docierają wrzaski.

zaśmiałem się - wiesz, łażę bez celu i zadaję głupie pytania, bo nie do końca rozumiem, dlaczego tu jestem... co tam widzisz? zapytałem, również spoglądając na basen.