usiadłem przy niej na podłodze i wygrzebałem papierosa, którego odpaliłem ~dawno nie paliłem. należy mi się.~ - więc, moja mała. powiedz mi, czego tu szukam, skoro wiesz i tak o wiele więcej ode mnie?

- Wiem dużo o historii, tego miasta, ale na pytanie czego szukamy, każdy z nas musi sobie sam odpowiedzieć. - odpowiedziała - Jeśli ty sam nie wiesz czego chcesz, to któż to może wiedzieć?

zaciągnąłem się głęboko dymem, i chwilę trzymałem go w płucach, po czym wypuszczając go, zwróciłem się do lalki - powiedz mi w takim razie coś o mieście, jego historii. dlaczego jest właśnie takie? i dlaczego mnie tutaj przyciągnęło?

- Dobrze, ale nie na korytarzu. Za dużo tu osób, które nie powinny tego słyszeć. - powiedziała.

rozejrzałem się dookoła. - rozumiem, że do tego nie mam jeszcze właściwych okularów, co? dobrze, w takim razie prowadź wyciągnąłem dłoń przed siebie, nakłaniając ją delikatnie, by wskazała miejsce, gdzie będziemy mogli spokojnie porozmawiać.

Lalka w milczeniu udała się do jednego z pokoi. Drzwi same się przed nią otworzyły, by mogła wejść do środka.

z zaciekawieniem podążyłem za nią do pokoju.

Pokój jest mały, z dwoma fotelami, stołem pomiędzy nimi oraz palącą się niebieskim płomieniem świecą stojącą na stole. Lalka siedzi w jednym z foteli i nic nie wskazuje na to, żeby w ogóle umiała się poruszać, a co dopiero mówić.

~huh?~ przyjrzałem się dokładnie lalce, wziąłem ją na ręce i razem z nią przyjrzałem się dokładnie pokojowi.

- Pogięło cie? Postaw mnie z powrotem i siadaj obok - powiedziała lalka zirytowanym głosem.

w pierwszej chwili aż podskoczyłem wystraszony, po czym zgięty w pół zacząłem się śmiać - hahah! przepraszam Cię najmocniej. już, już. posadziłem ją na fotelu, otarłem łzy i już spokojniejszy usiadłem obok.

- I ty się jeszcze zastanawiasz, czemu jesteś w tym mieście. - mruknęła pod nosem. Zaczęła wyglądać bardziej jak prawdziwe dziecko niż jak lalka.

zmarszczyłem brwi - ale że co insynuujesz mi tutaj, słonko? że coś nie tak ze mną, czy co?

- Tutaj każdy "Normalny" jest dziwny, a każdy "Nienormalny" zwyczajny - odpowiedziała.

- odnoszę przedziwne wrażenie, że nie lubisz mnie i chcesz obrazić na każdym kroku, hah zaśmiałem się, po czym sięgnąłem po kolejnego papierosa i ułożyłem się wygodnie w fotelu - dobrze, opowiadaj.

Skinęła na drzwi, a te się zamknęły. Po dźwięku zamykanego zamka zaczęła mówić. - Dawno dawno temu, na tę ziemie przybyło plemię. Byli oni wyrzutkami i jedynym miejscem, w którym mogli się schronić, były lasy i góry otaczające małe jeziorko. Miejsce to uznawano za przeklęte, ponieważ niemal nigdy nie było tu słychać żadnych zwierząt. Plemię to jednak nie miało wyboru. - przerwała na zrobienie wdechu. Coraz bardziej zaczynała wyglądać jak prawdziwe dziecko.

oparłem brodę o dłoń i wpatrywałem się jak zahipnotyzowany w lalkę, czekając na dalszą część opowieści.

Lalka kontynuowała - Plemię to osiedliło się nad jeziorem i szybko odkryło tajemnice tego miejsca. Wykorzystali tę wiedzę, aby stać się lepszymi. Niestety, nie znali wszystkich zasad i to ich zgubiło. - zrobiła sobie kolejną przerwę.

dopaliłem papierosa i ciągle milczałem, nie chcąc przeszkadzać lalce w jej opowieści.

- Cóż, na ich miejsce sprowadzili się następni wędrowcy. Ci zaś przywędrowali z ziemi za wielkiego morza. Oni już kompletnie nie zdawali sobie sprawy z obecności siły tej ziemi i to co zrobili, sprawiło, że to miejsce zostało skażone. Tych ludzi spotkał jeszcze gorszy los. - zrobiła kolejną przerwę. Wyglądała już całkowicie jak siedmioletnia dziewczynka.

wpatrywałem się w nią, będąc coraz bardziej oczarowanym jej zewnętrzną przemianą, czekając na koniec historii, by zadać jej parę pytań.

- Po nich przybyli następni. Część z nich poznała sekret tej ziemi i ogłosiła nową wiarę. Przez jakiś czas zdawało się, że energia zostanie oczyszczona. Niestety było tylko gorzej. Stosunkowo niedawno złożono w ofierze kolejną osobę, którą chciano wykorzystać do materializacji upragnionego Edenu. Głupcy, którzy chcieli to osiągnąć, sprawili, że energia została całkowicie skażona. Sprowadzili też do tej rzeczywistości istotę, która karmiła się negatywną energią śmiertelników. Niekontrolowana moc Medium zatarła w tym miejscu granice pomiędzy światami. Na szczęście udało się częściowo oddzielić od siebie płaszczyzny rzeczywistości i energia powoli się oczyszcza. Niestety wciąż istnieją osoby, które ją w mniejszy lub większy sposób zanieczyszczają. Osoby te są zwykle przywoływane do miasta przez istoty, które karmią się wydzielaną przez nich negatywną energią. - wzięła kolejny oddech.

~zanieczyszczają energię? w jaki sposób? czy ja też jestem jedną z takich osób? przecież i mnie to miasto przywołało.~ zawierciłem się niespokojnie w fotelu.

- Emocje powodują zmiany w aurze. Aura wydziela negatywną energię i pochłania pozytywną. Czasami na odwrót. Energia wpływa na otoczenie. - wyjaśniła. Nie patrzyła na ciebie, więc widziałeś tylko jej profil.

- a co to za energia drzemie w tej ziemi, moja droga? i o co chodzi z zasadami rządzącymi tym miejscem? podniosłem się, zaciekawiony.