podniosłem się z kolan i oparłem czoło o drzwi - klucz? ale gdzie niby? powiedziałem dosyć głośno i wyraźnie, po czym odwróciłem się i rozejrzałem po korytarzu.

Pod podłogą znowu zaszemrało. Na korytarzu nikogo nie widać.

położyłem się na podłodze i próbowałem cokolwiek zauważyć w szparze pod drzwiami.

Znalazłeś kolejną karteczkę.

~huh?~ sięgnąłem po nią i obejrzałem dokładnie.

Na karteczce pisze "Sprawdź w recepcji na dole"

spojrzałem na numer mieszkania by zapamiętać go i skierowałem się w stronę, z której przyszedłem. ~o ile zakład, że nie będzie tam kibla, który był wcześniej?~

Drzwi od kibla rzeczywiście zniknęły. Natomiast po drugiej stronie korytarza znalazłeś schody na dół.

- bingo. powinienem zacząć grać w loteriach. powoli i bardzo ostrożnie zacząłem schodzić po schodach, sprawdzając stopami każdy stopień.

Zszedłeś kilka stopni i znalazłeś się na kolejnym korytarzu. Obok były schody prowadzące niżej.

zignorowałem korytarz i poszedłem jeszcze niżej schodami.

Znalazłeś się w małym pokoiku, który został ogołocony niemal ze wszystkiego. Była tylko mapa budynku oraz tablica korkowa z kluczami wiszącymi na szpilkach.

wziąłem mapę i przyjrzałem się kluczykom.

Mapy: 1, 2 i 3. Na tablicy korkowej wiszą klucze od pokoi 203, 302, 301, 107, od wschodniej części budynku i pare nieoznakowanych.

mapy poskładałem i wcisnąłem do kieszeni, zabrałem wszystkie klucze i ciągle ściskając świecznik pognałem na górę.

Na pierwszym piętrze potknąłeś się o ostatni schodek i wylądowałeś płasko na podłodze. Nic ci się nie stało, za to usłyszałeś dziecięcy śmiech dobiegający jakby z oddali.

usiadłem na podłodze, pocierając bliznę ~no tak, mistrz gracji i elegancji atakuje, heh~ rozejrzałem się i podniosłem, łapiąc poręczy. ~o nie, póki co nie mam czasu.~ zignorowałem dziecięcy śmiech i zacząłem wspinać się na drugie piętro, by otworzyć drzwi tajemniczemu mieszkańcowi.

Dalsza podróż obyła się bez niespodzianek.

podbiegłem do drzwi i przyłożyłem do nich ucho, próbując usłyszeć cokolwiek, jednocześnie wyciągając wszystkie klucze do mieszkań na tym piętrze.

Ze środka dobiegały odgłosy, jakby ktoś namiętnie drapał paznokciami po drewnie.

~cóż, nie podoba mi się to za bardzo.~ sprawdziłem, czy na drzwiach jest jakakolwiek tabliczka, przeglądając klucze.

Na drzwiach nie ma numerka, ale być może mapa ci pomoże to ustalić.

~hm? czyżby to był pokój 203?~ złapałem odpowiedni klucz i spróbowałem nim otworzyć drzwi, unosząc w drugiej ręce świecznik - w razie ataku przez coś, co znajduje się w środku.

Klucz pasował, drapanie ustało.

uchyliłem drzwi i rozejrzałem się po pomieszczeniu.